Długo oczekiwane zmiany dotyczące rynku gazu w Polsce zaczynają stawać się rzeczywistością. Podpisanie przez prezydenta w dniu 7 grudnia 2016 r. ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw [1], rozpoczyna proces detaryfikacji rynku gazu. Z uwagi na konsekwencje, jakie wywołać może ta decyzja prawodawcy, wejście w życie poszczególnych przepisów jest znacznie oddalone w czasie.

Taryfy dla gospodarstw domowych ostatecznie znikną dopiero w 2024 r. natomiast z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia Prezesowi URE już od 1 października 2017 r. zwolnione zostaną wszystkie przedsiębiorstwa obrotu w zakresie sprzedaży na rynku hurtowym, w punkcie wirtualnym (w tym na giełdzie towarowej), sprężonym gazem ziemnym CNG, skroplonym gazem ziemnym LNG oraz w trybie przetargów, aukcji i zamówień publicznych w rozumieniu przepisów o zamówieniach publicznych.

Po tej dacie zgodnie z art. 1 ust. 12 pkt 2 lit. 2, jeżeli dotychczasowa umowa sprzedaży paliwa gazowego (lub umowa kompleksowa) nie określa jego ceny lub chociaż sposobu jej obliczania, przedsiębiorstwo obrotu przesyła odbiorcy projekt zmian w danej umowie w zakresie proponowanych cen nie później niż na 2 miesiące przed tym terminem wejścia w życie detaryfikacji dla poszczególnych odbiorców. Projekt nowej umowy powinien zawierać także pisemną informację o prawie wypowiedzenia umowy.

Operatorzy systemów gazowych (przesyłowego i dystrybucyjnego) nadal będą objęci obowiązkiem przedkładania do zatwierdzenia taryfy w zakresie realizowanej przez nich działalności sieciowej. Ustawodawca chce tym samym ochronić odbiorców w gospodarstwach domowych przed  niekontrolowanym wzrostem cen w tym zakresie.

Nowe przepisy w zakresie regulacji cen gazu są następstwem stopniowego wzrostu konkurencji na tym rynku, ale pozostają także związku z wyrokiem z 2015 [2] roku, w którym Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) orzekł, że polski mechanizm regulowania cen dostaw gazu ziemnego na rzecz odbiorców niebędących gospodarstwami domowymi nie spełnia wymogów proporcjonalności, gdyż nie jest ograniczony w czasie i nie dokonuje rozróżnienia pomiędzy zaopatrywanymi w gaz odbiorcami, a także nie zobowiązuje organów administracji do okresowego badania konieczności i zasad jego stosowania w sektorze gazowniczym z uwzględnieniem stopnia rozwoju tego sektora.


Autro: Magdalena Żurowska


1. http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20160001986+2017%2401%2401&min=1

2.(sygnatura sprawy C-36/14) http://www.infor.pl/download/site/pl/oj/2015/c_363/C_-2015-363-01-0007-01-POL.pdf

 

 

 

Pokaż więcej w  Prawo i Energia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Sprawdź również

Już są oczekiwane założenia nowelizacji ustawy o OZE!

8 czerwca 2017 roku na posiedzeniu Parlamentarnego Zespołu Górnictwa i Energii, Ministerst…